Andrzej Borowski, czyli Napoleon polskiej piosenki

18 września o godz. 19 w Scenie na Piętrze rozpocznie się koncert pt. „Andrzej Borowski In Memoriam“. To będzie spotkanie poświęcone znakomitemu pianiście, kompozytorowi, poznaniakowi, doskonale znanemu wszystkim tym którzy związani byli z ruchem studencki w stolicy Wielkopolski. Dla innych jego muzyka może stać się odkryciem. Koncert współfinansowany jest przez Miasto Poznań.

img651

Andrzej Borowski urodził się 27 lipca 1945 roku w Poznaniu (ojciec: Feliks, matka Helena z d. Kostrzewa).
Już jako kilkuletni chłopiec próbował wydobywać dźwięki z pianina, które znajdowało się w domu a na którym grywała od czasu do czasu mama. W opanowaniu instrumentu, czytaniu i pisaniu nut pomagała mu w tym okresie Pani Profesor Soroko. W efekcie tej nauki mając 5 lat napisał pierwszą swoją kompozycję.

Muzyk ekonomista
W 1952 roku po raz pierwszy koncertował publicznie w Domu Kolejarza w Poznaniu z okazji 8 rocznicy powstania Polski Ludowej.
Po ukończeniu 7 lat rozpoczął naukę w Państwowej Podstawowej Szkole Muzycznej w Poznaniu przy ul. Zwierzynieckiej. Dalszą edukację pobierał w: Liceum Ogólnokształcącym Nr 1 im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu (matura), równolegle w Średniej Szkole Muzycznej w Poznaniu i następnie w Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu.

Jazz i harcerstwo
W okresie tym zawsze był aktywny muzycznie również w sferze dydaktyki muzycznej. Początkowo koncertował w szkołach oraz w ramach działalności harcerskiej (VII Hufiec Poznań Jeżyce). W okresie nauki w szkole średniej kierował szkolnymi zespołami muzycznymi. W 1962 r. został kierownikiem muzycznym międzyszkolnego zespołu „HADES”, który powstał z połączenia zespołów „Marcinek” ( LO Nr1 ), „Kasperek” ( LO Nr3 ) i „Trzy Kropki” ( żeńskie LO im. Dąbrówki ). W tym samym roku w „Klubie Wolnej Myśli” w Poznaniu przy ul. Woźnej prowadził wykłady na temat instrumentarium i terminologii jazzu dając jednocześnie koncerty z triem jazzowym.
W 1964 roku na Zlocie Młodzieży Polskiej był kierownikiem muzycznym i akompaniatorem poznańskiej grupy artystycznej studentów reprezentujących Radę Okręgową ZSP w Poznaniu.

borowski11Z Nurtem i w Nurcie
W tym roku rozpoczął stałą współpracę ze Studenckim Teatrem „NURT”. Przez cztery lata był opiekunem i głównym akompaniatorem reprezentacji poznańskich studentów na OGÓLNOPOLSKICH FESTIWALACH PIOSENKARZY STUDENCKICH W KRAKOWIE. Był to okres triumfów na tym festiwalu m. in. Bogdany Zagórskiej, Zdzisławy Sośnickiej, Mirosławy Kowalak, Urszuli Sipińskiej i Zygfryda Klausa.
W latach 1965 i 1966 przygotował opracowania muzyczne do spektakli : „Obaczy się jako piękna kawalerya polować będzie na zwierza”, Polacyśmy Polacy” oraz „Wszystko wasze ukradziono wam”, w których wystąpił jako akompaniator i których premiery odbyły się w Studenckim Teatrze „Nurt”. Przygotowywał od strony muzycznej program „P.P.P.?.P.” zrealizowany przez teatrzyk „PEGAZIK” działający przy Wyższej Szkole Ekonomicznej w Poznaniu.

Zielone madonny
W 1966 r. na Poznańskich Targach Piosenki uzyskała nagrodę (II miejsce) skomponowana przez Andrzeja piosenka „Zielone madonny” wykonywana przez Urszulę Sipińską.
21 kwietnia 1966 roku w klubie „OD NOWA” odbył się wieczór kompozytorski Andrzeja Borowskiego nazwanego wówczas NAPOLEONEM POLSKIEJ PIOSENKI lat sześćdziesiątych. Piosenki z Jego muzyką wykonywali w tym dniu m. in.: A. Kareńska, B. Zagórska, Z. Sośnicka, E. Generalczyk, M.Kowalak, J. Nyczak K.Szyman, U.Sipińska, J.Jakubowski. Warto tu dodać, że sam kompozytor był również wokalistą wykonującym świetnie niektóre ze swoich utworów.

Znanym i lubianym
Pisał muzykę do tekstów wielu autorów: Ewy Rzemienickiej, Jadwigi Urbanowicz, Aleksandra Wojciechowskiego, Witolda Deglera, Józefa Ratajczaka, Bohdana Dudka, Teresy Tomsia, Leszka Dąbrowskiego, Lecha Konopińskiego, Włodzimierza Ścisłowskiego a także do wybranych wierszy Aleksandra Wertyńskiego i Bułata Okudżawy.
Utwór „Odszedłeś” w wykonaniu Zdzisławy Sośnickiej na jednym z Festiwali Piosenki Polskiej w Opolu uzyskał wyróżnienie (za walory jazzowe).

W szerokim świecie
Od roku 1969 wspólnie z piosenkarką Wiesławą Orlewicz (od 1972 r. żoną Andrzeja) wyjeżdża na zawarte przez „Pagart” kontrakty zagraniczne ( Skandynawia, Benelux, Szwajcaria, RFN) jako pianista i organista (organy Hammonda) zespołu „SAVAS BAR TRIO” (Andrzejowi i Wiesi towarzyszyli kolejno grający na gitarze : January Zaradny, Jarosław Dekert i Piotr Kużniak) oraz później duetu „SAVA & ANDRE”.
Równolegle mając stały kontakt z „ESTRADĄ”, PR i TV przygotowuje kompozycje i aranżacje na liczne zamówienia, uzyskując nagrody w konkursach kompozytorskich ( m.in. trzy złote pierścienie za piosenki marszowe na Festiwalach Piosenki Żołnierskiej w Kołobrzegu, główne nagrody za piosenki dla dzieci na festiwalach piosenki dziecięcej w Koninie, tytuły Radiowych Piosenek Miesiąca).

Cienie na scenie
W latach 1983 – 1985 był nauczycielem w Policealnym Zawodowym Studium Piosenkarskim przy Zespole Szkół Muzycznych w Poznaniu przy ul. Głogowskiej.
W 1984 roku piosenka „Cienie na scenie” z Jego muzyką zdobyła GRAND PRIX w ogólnopolskim konkursie „ESTRADA 84”.
Od 1986 do 1989 roku był Prezesem Poznańskiego Oddziału Związku Polskich Autorów i Kompozytorów ZAKR.

Teatr i kabaret
W 1988 roku napisał muzykę do spektaklu „Opłatki polskie” wystawianego w Teatrze Nowym w Poznaniu. Był jurorem (z ramienia ZAKR-u) na „17 Internationales Schlagerfestiwal Dresden’88”.
Współpracował z „Galerią Urszuli Lorenz” w ramach wystawianych tam kilku programach kabaretowych.
W tym samym roku podjął też pracę jako kierownik muzyczny w Teatrze im. A. Fredro w Gnieźnie pisząc muzykę do kilku spektakli wystawianych przez ten teatr.

Dla siostry
Od 1989 roku rozpoczął pracę, jako pianista na amerykańskich i angielskich wielkich statkach wycieczkowych pływających po morzach: Bałtyckim, Północnym, Śródziemnym, Oceanie Atlantyckim, Morzu Karaibskim i Oceanie Spokojnym. Często wypływał z Nowego Jorku na Karaiby. W tym okresie spotykał się regularnie z mieszkająca w New Jersey siostrą Małgorzatą Borowską – Piątek (piosenkarką Estrady Poznańskiej). Dla niej, w tym okresie, opracował wiele aranżacji i ponagrywał osobiście tzw. „podkłady” do piosenek wykonywanych w USA przez Małgosię (w tym utworów skomponowanych przez Andrzeja).

Zza Winkla
Komponował także muzykę do spektakli oraz piosenek realizowanych przez Polskie Radio w ramach cykli „Najpiękniejsze bajki świata” oraz ”Baśnie z 1000 i jednej nocy”.
Napisał też muzykę do wielu piosenek wykonywanych gwarą poznańską przez „Kapelę zza winkla”.
W 1993 roku skomponował muzykę do sztuki S.H. Lubomirskiego „Komedyja Lopesa Starego ze Spirydonem” wystawionej z muzyką „na żywo” w Teatrze Polskim w Poznaniu.
Od roku 2000 był pianistą i akompaniatorem w Teatrze Muzycznym w Poznaniu.

Multiinstrumentalista
Andrzej Borowski zasadniczo grał na fortepianie, organach i innych instrumentach klawiszowych. W razie potrzeby grywał też na kontrabasie, akordeonie i wibrafonie.
30 sierpnia 2002 roku w Sali Gobelinowej Zamku w Gołuchowie odbył się koncert Andrzeja Borowskiego z okazji 50-lecia pracy artystycznej (pierwszy swój koncert miał w 1952 r.) przygotowany przez przyjaciół z Akademickiego Klubu Seniora z Poznania. W koncercie przypomniał wiele swoich kompozycji, które zaproszeni goście mogli wysłuchać w wykonaniu autora i żony, Wiesławy Orlewicz.
W dniu 31 grudnia 2002 roku zmarł nagle w domu, nie obudziwszy się w ten ostatni poranek roku, przerywając przygotowania do mającej niedługo nastąpić premiery programu „FART” w poznańskiej „Scenie na Piętrze”.

Na podstawie zebranych materiałów opracował Jerzy Borowski (brat)

Brak możliwości komentowania