Żywiąc słowo. Roman Brandsteatter

Dzisiaj, 09.11 o godz. 19.00 premierę ma drugi film z cyklu Żywiąc Słowo, programów poetyckich przygotowanych przez poznańską Fundację Scena na Piętrze Tespis. Audycje promują wielkopolskich poetów. Patronat honorowy objął Marszałek Województwa Wielkopolskiego, Marek Woźniak.

Andrzej Lajborek , aktor Teatru Nowego w Poznaniu recytuje wiersze Romana Brandstaettera.

Scenariusz i reżyseria: Romuald Grząślewicz

Scenografia: Maria Kania

Muzyka: Piotr Żurowski

Kierownictwo literackie: Zbigniew Gordziej

Kierownictwo techniczne: Eryk Kozłowski

współpraca: Norbert Pawliczak

Videorejestracja: Laruss

Mateusz Boruczkowski

Marcin Lara

Maciej Szczygieł

Współpraca redakcyjna: Juliusz Podolski, Magda Fabiś, Iza Jarczyk, Ewa Kroma, Małgorzata Paradowska.

Oraz:

Estrada Poznańska

Fundusz Popierania Twórczości ZAiKS

Wojewódzka Biblioteka Publiczna i Centrum Animacji Kultury

Związek Literatów Polskich Oddział w Poznaniu

Loża Przyjaciół Sceny

Patronat Medialny:

Polska Głos Wielkopolski

SUKCES po poznańsku

Roman Brandstaetter urodził się 3 stycznia 1906 w Tarnowie, a zmarł 28 września 1987 w Poznaniu. Polski pisarz, poeta, dramaturg i tłumacz. Znawca Biblii.

Od 1948 roku mieszkał w Poznaniu, gdzie otrzymał posadę kierownika literackiego Teatru Polskiego, a następnie Teatru Wielkiego. Pełnił również funkcję wiceprezesa Oddziału Poznańskiego Związku Zawodowego Literatów Polskich.

W 1960 Brandstaetter oddał się wyłącznie pracy literackiej. Stworzył tam kolejne dramaty, wydawał nowe tomy poezji, kontynuował także przekłady dzieł Szekspira oraz rozpoczął nowy cykl przekładów biblijnych z języka hebrajskiego. Następnie zajął się tłumaczeniem ksiąg Nowego Testamentu, z których udało mu się ukończyć przed śmiercią cztery Ewangelie, Dzieje Apostolskie oraz Apokalipsę i Listy św. Jana.

W tym okresie powstało też najwybitniejsze dzieło prozatorskie Brandstaettera, czterotomowa powieść historyczna Jezus z Nazarethu (1967–1973). W 1972 Brandstaetter wydał opowiadanie Ja jestem Żyd z Wesela, a następnie ukazały się również trzy zbiory miniatur literackich: Krąg biblijny (1975), Inne kwiatki św. Franciszka z Asyżu (1976), Bardzo krótkie opowieści (1978), oraz Bardzo krótkie i nieco dłuższe opowieści (1984). Wiele jego tekstów zostało opublikowanych w pismach katolickich, takich jak Przewodnik Katolicki, W drodze czy Tygodnik Powszechny.

Andrzej Lajborek polski aktor teatralny i filmowy.

W 1971 roku ukończył studia na Wydziale Aktorskim Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie. Zadebiutował 20 lutego 1971 rolą Jana w Grze w zbijanego Ionesco w reżyserii Jerzego Jarockiego. W latach 1971-1975 pracował w Teatrze Dramatycznym w Szczecinie, a od 1975 jest aktorem Teatru Nowego im. Tadeusza Łomnickiego w Poznaniu. Wystąpił w ponad stu rolach teatralnych w spektaklach takich reżyserów jak Barbara Fijewska, Conrad Drzewiecki, Janusz Nyczak, Izabella Cywińska, Janusz Wiśniewski, Jerzy Satanowski, Erwin Axer, Krzysztof Babicki, Robert Gliński i Eugeniusz Korin.

W 1979 roku został laureatem Białego Bzu, zaś w 2013 roku został odznaczony Brązowym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.

 

 

 

Brak możliwości komentowania